Showing posts with label கீற்று. Show all posts
Showing posts with label கீற்று. Show all posts

Tuesday, November 6, 2018

நானும் தான்

மெலிதாய் சொல்ல
வலிந்துச் சொல்ல
சொல்லாமலே விட்டுவிட
முயன்று முயன்று...

மெல்ல முடியாமல்
அச்சம் மடம் நாணம் பயிர்ப்பு
வரைச் சட்டத்தை உடைத்து
கொட்டி விட்டாள் ஒருத்தி..

மீ-டு மீ-டு
நானும் தான்... நானும் தான்
கரும்புகையாக ஒலிகள்
தொடர் அலையாக

அக்கரும்புகை இருட்டில்
வரைச் சட்டம் இல்லாத
எதிர்மறை புகைப்படமென
தொங்க விடுவார்கள் சாரிசாரியாக..

மற்றொரு கழுவலுக்குப் பின்
மீண்டு வருவாய் வெளிச்சத்திற்கு
கைப்பட்டு அழியாதிருக்க
காலத்தால் மாறாதிருக்க
வரைச்சட்டமொன்று வடிவம் ஏற்கும்

அவ்வரைச்சட்டக் கண்ணாடியின்
பின்னுள்ள பிம்பம் உனதானது
முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி அல்ல
உன் பிம்பம் பிரதிபிம்பமாக

புது அடையாளம் தேடலில்
உடல் மொழி மாற்று
உள்ள மொழி மாற்று
உன்னையே மாற்று
என நெருக்குகிற வேளைகளில்..

பிரகடனப் படுத்து-
நளினம்
மென்மை
மாண்பு
அன்பு...
இது எமது பிறப்புரிமை!


https://keetru.com/index.php/2014-03-08-04-35-27/2014-03-08-12-18-49/36044-2018-11-04-12-43-34?fbclid=IwAR3PQ7e_W-gahGUT6mc487AI6JhlV8_wljdmz3-1jU0ragDYcDZ6u52hmyQ

Sunday, January 28, 2018

நீங்கள் கிளம்பலாம்

ஆரிகாமி உருவம் ஒன்றுக்கு
காகிதத்தை பகுதியாக மடிப்பதும்
நீண்ட பகுதியை குறுக்குவதும்
கலைத்து பின் சரி செய்வதுமாய்..


மனதையும் மடித்து மடித்து
சீர்பண்பு ஒன்றுக்கு பழகுகிறேன்


திண்மை உருப் பெற
முன்மடிப்பில் எளிமையை மடக்குகிறேன்
வன்மை துருத்தியப்படி பின்மடிப்பில்


சுய அங்கீகாரம் உருவேற்ற
முடியுமென்ற பகுதியின் பக்கவாட்டில்
முடியாது பகுதியை  நீட்டுகிறேன்


அதுவரை என்னுடனிருந்த நீங்கள்
அரங்கத்தில் இருந்து இறங்கி
பார்வையாளர் இருக்கையில்
நேர் எதிரில்.


ஒவ்வொரு மடிப்பையும்
தனித்தனியாக அவதானிக்கிறீர்கள்
பின்மடிப்பில் வன்மம் தெரிகிறது
பக்கவாட்டில் அகம்பாவம் தெரிகிறது
தொடர்ந்து கூச்சலிடுகிறீர்கள்
மன்னிப்பு கோருகிறீர்கள்


உருவம் ஏற்றவே மடிப்புகள் என்றோ
துருத்திய பகுதியை மடிப்பேன் என்றோ
முழு உருவத்திற்கும் காத்திருக்கும் அன்பையோ
அறிந்திராத, அறிய முயலாத உங்களை


பார்வையாளராக கூட
இருக்க வைத்து துன்புறுத்த
விரும்பவில்லை ஆகையால்…


நீங்கள் கிளம்பலாம்
நன்றி!

http://www.keetru.com

Monday, October 13, 2014

சாப விமோசனம்

சீதைகளின் சாம்பலில்
அடித்துச் சொல்கிறேன்
கல்லாய் போவென்ற சாபத்திற்கு
இராமர்களின்
பாதங்கள் பொருந்தவில்லை


என்னை சமட்டியால் அடித்து
சமன் செய்து கொள்ளப் போவதுமில்லை
கல்லுக்குள் ஈரமென்று இரண்டொரு
இலைகளை மட்டும் துளிர்க்க விடுவதுமில்லை


ஏனெனில் நான் கல்லாய்
ஆனதுமில்லை, இயலவும் இல்லை.
பின்முதுகு தாக்குதலினால்
ஏளனப் பார்வைகளினால்
அடக்கும் கைகளினால் - என்னை
சுற்றி அப்பிக் கொண்டது
கருங்காரைகள் பக்கு பக்குகளாக..


மொத்தத்தில் இவை யாவும்
சம்பவமே, சாத்தியமே என
தெளிவு முளை விட்டது
இக்கருங்காரை கருவறையில்.
என் கைப்பட காரைகளை
அகற்றி பிறந்து வருவேன்
கையாளும் திறனோடும்
கூர் சீவிய கருணையோடும்
இன்னும் சில காலத்திற்குள்..

நன்றி - கீற்று
http://www.keetru.com/index.php/2014-03-08-04-35-27/2014-03-08-12-18-49/27204-2014-10-13-01-22-14

Thursday, January 31, 2013

ஆட்டகளம்


கடவுள் தோளில் சுமந்து வந்து
இங்கே விளையாடி விட்டு வா
என்று ஆசி கூறி மறைந்தார்

விளையாட்டு விதிகள் அச்சடிப்பு :

"இருப்பதை கெட்டியாக பிடித்துக் கொள் - என்றாலும்
இருக்கிற எதற்கும் மதிப்பு இருக்காது
இல்லாத ஒவ்வொன்றுக்கும் அவமதிப்பு தப்பாது"

விதிபடி விளையாட ஆரம்பித்தேன்
ஆட்டம் நிற்பதாகவும் தெரியவில்லை
சிலநேரங்களில் விளையாடவும் தெரியவில்லை

முதல் ஆட்டத்தின் அம்பு வேட்டையரிடம்
தற்போதைய ஆட்டத்தில் எல்லோரிடத்திலும்
தப்பித்து தாண்டினால் புள்ளிகள் கூடும்

சொரிந்து சொரிந்து காட்ட வேண்டியதாகியது
குரங்கு தான் என்று நிரூபிக்க - இல்லையெனில்
நான் வெளியேற்றப்படக் கூடும்

ஆதிகால வேட்டை விளையாட்டின் நெடி
தலையணை உறையிலும் கசிந்தது
ஆழ்ந்து உறங்கலாம் என்றாலும்

சும்மா இருந்த என்னை
இங்கே இறக்கிவிட்டுச் சென்று விட்டவரை
கடவுள் என்று எப்படி சொல்கிறேன்?


நன்றி : கீற்று (31-Jan-2013)
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&act=section&id=22815&Itemid=139

Sunday, October 30, 2011

சொல்ல விரும்பாத கதை

பிரவாகமாக ஓடி கொண்டிருக்கையில்
அருவியாய் பாறைகளில் புகுந்து
வந்த வலிகளை சொல்ல வேண்டியதில்லை
யாருக்கோ ஊக்கமளிக்கும் என்றாலொழிய..

கடலுக்குள் கலந்த அமைதியில்
பிரவாகமாக ஓடிய பிரபாவத்தை
சொல்லுகிற தேவையும் இருக்காது.

அதிகபட்ச வலி மிகுந்த கதையொன்றை
சொல்லியே ஆக வேண்டுமெனின்
ஊற்றாய் புறப்பட வேண்டியதை
மலை உச்சியிலிருந்து தள்ளி ஓடவிட்ட
துரோகத்தை வேண்டுமானால் சொல்லலாம்.


நன்றி : கீற்று
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=17111:2011-10-23-20-14-26&catid=2:poems&Itemid=265

Wednesday, August 31, 2011

எப்படி.. இப்படி..

தானுண்டு, தன்வேலையுண்டு..
நேர்த்தியாக சுயநல வரைகோடை
வரைய தெரிந்த வகையறாக்கள்..

குருதி பாயும் இனவெறி கொடூரங்களை
வெறும் செய்தியாக மட்டும்
தேநீர் இடைவெளிகளில்
சப்பு கொட்டியபடி ..

எப்படி முடிகிறது இவர்களால்..
உணர்வுக்கும் உணர்தலுக்கும்
இடையேயான இரத்தம் பாயும்
நரம்பு ஏதும் அறுபட்டிருக்குமோ?

உதாசீன மனத்தின் மையக்கருவில்
இடியென இறங்கும் சுயநிகழ்வுகளில்
சூம்பிக் கிடக்கும் நாளங்கள்
உயிர் பெறுமோ, உள்வாங்குமோ ...

நன்றி : கீற்று
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=16374:2011-08-30-04-41-32&catid=2:poems&Itemid=265

Friday, August 12, 2011

மன்னிப்பு

நான்கு எண்ணி உள்மூச்சும்
மூன்று எண்ணி வெளிமூச்சும்
யோகா செய்தாகி விட்டது
உலரவில்லை ரணம்

வருடுகிற இசையும், வண்ணமிகு புகைப்படங்களுடன்
யூ-டியுப்பில் 'அமைதி' குறியீட்டு
இசை தொகுப்புகள் யாவும்
கேட்டும் பார்த்தாகி விட்டது ..

ஆத்மாக்களில் பேதமில்லை
நல்லது கெட்டதென தனித்தில்லை -
கேட்கிற வரை ஒப்புதலாயிருந்தது
வடுக்களை கீறுகிற நிகழ்வுகளில்
விண்ணென தெறிக்கிறது மீண்டும்..

கர்ம வினையாகி துரத்தாமல் இருக்க
மன்னிக்க வேண்டுமாம் வஞ்சித்தவர்களையே!!
சிலுவையிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்த பிறகும்
சிலுவையை சுமக்க சொல்வதென்ன..

புரிதலில் வருகிற மன்னிப்பை
விடாமல் பிடிக்கத் துரத்துவதில்
மண்டி கருகுகின்றன நொடிகள்

நன்றி:கீற்று

http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&act=section&id=15957&Itemid=139

Saturday, July 23, 2011

பயணங்கள்

சொகுசு கார் ஒன்றின்
பின்புறத்தில் ஒட்டியிருந்த வாசகம் -
“வறுமையிலும் நேர்மை”.

போக்குவரத்து சைகை விளக்கில் பச்சை
மீண்டும் முரண்பாடுகளுடன் நகர்கிறது யாவும்.

"உயர் செல்வத்திலும் நேர்மை”
"கந்தலையே கசக்கி கொண்டு இராதே”
"கற்கள் கணவனாக வேண்டியதில்லை” - என்றோ
எதிர்மறை பதிவுகளில்லை தெரிந்த வரையிலும்.

ஜீவநதிகளும் கிழக்கு நோக்கியே இத்தேசத்தில்.
எதிர்மறை நர்மதைகளும் எங்கோ ஒன்று.

எதிர்மறைகள் முரண்கள் என
முரண்கள் அரண்கள் என உள்ள
தளத்தில் இயங்கும் நிர்பந்தத்தில்

முரண்பாடுகள் மூக்கில் ஏறி
ஏதோரு திரைப்பட நாயகனை போல
“எல்லாமே அசிங்கம், அசிங்கம்” என
சுற்றிச் சுற்றி வந்து மூர்ச்சை அடையாமலிருக்க

கைவசம் எப்போதிருக்கும் சகிப்பை
அவ்வப்போது கைகுட்டையில் தெளித்து
மூக்கை மூடியபடி தொடர்கின்றன பயணங்கள்

நன்றி : கீற்று

தாத்தாவின் நாட்குறிப்பு

எட்டி எட்டி பார்த்துவிட்டு
ஓடி விடுகிறார்கள் குழந்தைகள் எனில்
மருமகள் வரவேற்பறையில் இருக்க கூடும் ..

சுற்றில் வரும்
பெரிய மருத்துவரைப் போல வந்து
"சரி, வேறன்ன ..?" என
ஆரம்பிக்கும் பிள்ளையிடம் -
       இரண்டு நாளாய் எதிர்வீட்டில்
       புதிதாக குழந்தையொன்று கையசைக்கிறது - என்றோ
       பல்லில் செருகிய ஏதோ
       சாயங்கால வாக்கில் வந்ததும்
       தான் தூங்க முடிந்தது   -   என்றோ
       இலவசம் தருகிறார்கள் என்றாலும்
       "நான் என்ன நினைக்கிறேன், என்றால் ....” - என்றோ
        ஏதாவது சொல்ல முடியுமா ?

சில்லறையாகத் தெரிந்தது -
இறந்து போன உன் உறவினர்கள்
கனவில் வந்ததாக நீ சொன்னபோது ...
இப்போது..
என் கனவில் நீ வருகிறாய்.
நானும் யாரிடமும் சொல்லுவதில்லை

நன்றி : கீற்று

நியாயங்களும் தர்மங்களும்

மண்டையில் அடி வாங்கியவன்,
இரத்தம் சொட்டுவதை கண்டு
நியாயம் கேட்க ..

அவர்கள் சொல்கிறார்கள் :
“அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் தெரியுமா உனக்கு ?”
இவர்கள் சொல்கிறார்கள் :
“அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் தெரியுமா உனக்கு ?”

கண்ணுக்கெட்டிய வரலாற்றை கொண்டு -
நிகழ்வுகளின் சங்கலி கோர்வையில் ,
அநியாயம் எந்த இணைப்பிலிருந்து - என
அறியாது ....
பலவீனமாய் நகர்கிறது நகர வாழ்க்கை

காலுக்கு இழுத்தால் முகம் குளிர்கிறது
முகத்திற்கு இழுத்தால் கால் குளிர்கிறது என
பல சமயங்களில் ..
பத்தியும் பத்தாமலும் இழுபடுகிறது
நியாயங்களும் தர்மங்களும்

நன்றி : கீற்று
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=14868:2011-05-29-06-25-48&catid=2:poems&Itemid=265

உள் வெக்கை

தெரிந்த வகையில்
மண்வீடு கட்டி விளையாடினர்கள்
பலத்த காற்று வீச
கலைந்த மண்வீட்டை கண்டு
ஒருகணம் முழித்தாள்
மறுகணம் சிரித்தாள்
மறுபடியும் மண்வீடு கட்டி
சுற்றிசுற்றி விளையாடி சிரித்தார்கள்
மண்வீட்டை மிதித்தும் சிரித்தார்கள் !


குளிர்காற்று ஈரத்தில் சளி பிடிக்குமென
வேகமாக வீட்டிற்குள் இழுத்து சென்றதும்
படபடக்கும் திரைசீலையை பிடித்தவாறே
குழந்தை சொன்னாள் -
’அம்மா, வேர்க்குது ...’


நன்றி : கீற்று
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&act=section&id=14763&Itemid=139

Friday, July 22, 2011

பிதுக்கப்பட்டவர்கள்

தொழிற்பேட்டை பேருந்து நிலையத்தில்
தொண்டுகிழவர் கைத்தடியும் தடித்த கண்ணாடியுமாய்
தாண்டி போகிற யாவரிடமும் யாசிக்க...

     நொடி பொழுதும் திரும்பி பார்க்காத
     சடசடவென்று பரபரக்கும் மனிதர்களுக்கிடையே -
     கையில் கட்டட பொருட்களோடு ஓடிய
     தொழிலாளி குடும்பம் ஒன்று நின்று
     துளாவி காசு கொடுத்து  ஓடியது ..

உலகமயமாக்கலின் பொருளாதார சிக்கலில்
பிதுக்கப்பட்ட, விளிம்பிலிருந்த பற்பசையாக
ரோட்டோரத்தில் கையேந்தி இன்று இக்கிழவர்
நாளை அவர்களாகக் கூடுமென்ற கரிசனமோ?

     விளிம்பை தாண்டி தள்ளப்பட தள்ளப்பட
     உள்ளிருந்த அனைத்துக்கும் தன்முறை வரும் - என
     உணராத கூட்டம் கைபேசியுடன் வேகவேகமாக...

நன்றி : கீற்றில் வெளிவந்தது.
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=14606:2011-05-14-08-01-32&catid=2:poems&Itemid=265